6 hari tanpa selisih faham sehingga semalam...ye, kami bergaduh lagi. Kali ni kurang dah airmata sy tumpah. Tapi masih mampu membuatkan sy sedih dan fikiran terganggu.
Mmg sy sedikit bengang dgn dia semalam. The day before dia janji nak pegi tukarkan kasut anak since dia boleh naik bas dgn percuma. Tapi x pegi2. So semalam sy la pegi jln kaki tukarkan kasut tu. Balik dr kedai, sy balik terus mengemas rumah sbb rumah sgt bersepah dan dia boleh xde perasaan nak tolong kemas pon! Sy tau la dia tgh MC tapi dah hari ke-4 MC (dia dpt MC seminggu sbb sakit belakang) takkan la setakat nak tolong sikit2 pon x mampu? Tapi dia sihat pon dia tak buat....apa je la yg aku meroyan ni?
Ok, fine....tgh sy vacuum lantai tu dia membebel kata kat sy, sy guna vacuum x betul, mcm ni senang la jahanam barang la, nanti rosak dia jugak kena repair la....aduhai, hati ni la dah la tgh bengang, mulut ni anytime je nak meledak api kemarahan tapi sabar..sabar...
Pastu sambung masak, then berkejar pi amik anak2 kat tadika. Lepas dah bg anak makan, semua dah settle sy pon lepak2 atas katil ngadap laptop. Pastu dia dtg baring sebelah sy...tanya sy x nak ke peluk dia? Laa....kalau dia nak peluk sy, peluk je la...ni boleh tanya kita lak nak peluk dia ke tak. Dah la hati sy ni tgh sentap dek kejadian2 sebelum tu. Tapi memikirkan kita ni kena manjakan suami, sy pon abaikan perasaan itu, letak laptop kat tepi then baring and peluk dia. Pastu kami sembang2....tp mula stress bila dia ungkit pasal kes vacuum, katanya sy suka buat keje main belasah aje, sama mcm mak sy!
Aduhai...panasnya hati dgr!!! Mak sy pulak dikutuknya!
Maka sy pon buka mulut dan luahkan perasaan sy, list down benda2 yg sy sentap. Sy tanya kenapa dia asik nak cari kesalahan sy? Sy cakap dan dia cakap, melalut sampai tah kemana...then dia kata dia mmg menyampah dgn sy. Suka ´koya´. ´Koya´ni org kelantan kata suka menunjuk2. Dia kata sy ´koya´sbb suka menyusahkan diri pegi tolong org. Org x minta tolong pon suka terhegeh2 pi offer diri nak menolong. Owh...sedihnya dgr. Sy ikhlas bila menolong org, dia pulak boleh ckp mcm tu. Yg ditolong tu bukan org kami x kenal, malah baik sgt ngan kami.
Ini kes weekend lepas la ni....dia x suka sy tolong jaga baby kawan sy, then the next day x suka jugak pi tolong masak kat rumah kawan sy utk majlis harijadi anak dia. Minggu lepas dah menangis2 sy disebabkan hal itu....ni dia ungkit lagi. Tau tak, sebelum sy nak pi tolong kawan sy tu, sy dah bereskan semua hal2 kat rumah, makanan dia pon sy dah siapkan, anak2 pon sy x tinggalkan kat dia. Sebab sebelum2 ni dia dah bising kata sy sibuk2 tolong org, hal kat rumah berterabur. Dan sy mintak izin nak pi tolong kawan sy tu...mula dia x bagi, sy dah menangis2 dah sbb apa sy nak kata ngan kawan sy ni...xkan nak membohong? Lagipon apa sebab musababnya yg cik suami sy x bg? Sy bukan nak keluar pegi berfoya2...bukan nak keluar pegi buat maksiat, sy nak pi tolong org masak yg nak buat majlis harijadi anaknya!
Malas nak bertekak, sbb air mata sy dah berjurai2 masa tu, sy pi amik wuduk dan buat solat sunat...sbb sy dah mcm org bengong, sy x tau nak buat apa dah. Masa tgh berteleku atas sejadah tu, sy dgr anak2 tanya dia nape dia x bagi mama pegi rumah auntie, dia kata nak pegi, pegi la. Boleh pulak bg pegi! Suka kot dia mendera perasaan sy!
Lepas tu somehow dia sambung pulak isu sy suka ngumpat dia didepan dia dan dibelakang dia. Suka memburuk2kan dia katanya. Ok, sy mengaku dulu sy suka mengadu kat sorang kakak ni masalah kami, sy x consider as mengumpat, sy nak meluahkan perasaan. Sebab kadang2 rasa dada sy ni mcm nak meletup dgn attitude cik suami, dan sy perlu berckp dgn seseorg. Dan kakak ni selalu la sound cik suami. So cik suami kata sy mengumpat dia, memburuk2kan dia. Bila mcm tu, sy pon dah x buat la mcm tu, sy dah minta maaf dah ngan cik suami. Sebab sy tau besar dosanya memburuk2kan suami (walaupun niat sy bukan nak buruk2kan dia).
Tapi semalam dia kata hati dia still x redha dgn perbuatan sy tu. Dia kata sampai bila pon dia akan ingat. Ya allah, kenapa la suamiku mcm ni? Sy mmg bukan perempuan solehah, sy akui sy byk buat dosa tapi x boleh ke bila isteri tu dah minta maafkan saja? Macamana pulak perbuatan2 dia yg menyakitkan hati sy? Yg itu kalau sy x redha, dia x berdosa ke? Sy kata kat dia kalau dia x maafkan, kalau sy mati mmg sy mati dlm dosa...dia diam.
Dan kerana dah tak tahan dgn kata2 dia yg menyakitkan hati tu, sy kata kalau dah menyampah sgt ngan sy, x redha dgn perbuatan sy, dan asik nampak kesalahan2 sy...jgn la simpan sy lagi. Sy tak tau la kalau berkata mcm ni sama mcm minta cerai dan dah berdosa tapi sy bukan malaikat. Sy cuma manusia biasa yg ada hati dan perasaan. Buat apa sy continue jadi isteri pada seorg suami yg menyampah kat sy, yg x boleh terima kesalahan sy dan terus menerus membuatkan sy berdosa bila dia x redha kat sy?
Sy bukan x cuba nak jadi isteri yg baik, yg sentiasa cuba bg yg terbaik utk suaminya. Tapi bila sy yg dilarang suami, adalah benda2 yg baik, macamana sy nak menurut? Kes x bg tolong tu, kalau kami x duduk bermasyarakat, xde kawan, xpe....tapi what goes around, comes around. Kita pon tak tau kalau2 one day kita pon perlu pertolongan org. tapi ikhlas sy ckp, sy tolong org bukan la mengharapkan balasan, just mmg it´s my nature, sy suka nak tolong org.
Lepas ckp mcm tu, sy terus bangun dan sambung buat keje2 rumah. Dan kami x bertegur.Malam tadi cik suami x tido kat bilik kami. Sy tau dia menghukum sy. Tapi buat masa sy give up nak memperbaiki keadaan. Sy rasa tawar hati.
Sy cuma fikir balik malaysia nanti, sy nak pegi kaunseling rumahtangga. Kalau cik suami rasa dia sentiasa betul dan sy sentiasa salah, maybe kami perlukan bantuan professional utk memperbaiki keadaan. Tapi kalau cik suami rasa x perlu ini semua, mungkin perpisahan adalah terbaik utk semua.
No comments:
Post a Comment