Diluar sana adalah sejuk, -1C diketika ini....walaupun skrg October dan sepatutnya adalah musim luruh.
Tapi hati sy ini HOT!
Walau berkali2 dah sy janji pd diri sendiri utk sabar dan redha, hakikatnya x semudah itu. Utk insan lemah iman mcm sy, ini mmg satu cabaran!
Sy berjanji dgn seorg kwn nak tolong jaga anaknya sbb dia sibuk nak buat majlis harijadi anaknya. Dah bgtau dah cik suami the day before, cuma x guna ayat minta izin la (mungkin salahnya disitu?) Alang2 sy pon ada brg nak dihantar pdnya, sy offer pegi amik anaknya itu instead dia hantar. Bila sy sampai kat rumah, di tingkat bawah apartment sy ni dah penuh dgn basikal penghuni lain. Struggling dgn baby dan brg2 lain, sy tinggalkan aje stroller tu depan tangga dan bergegas naik ke rumah dgn harapan nak minta tolong cik suami tolong turun bawah dan lipatkan stroller tu sbb sy mmg x reti cemana nak lipat stroller tu
Tapi cik suami masih sedap lagi tidur di bawah duvet despite dah pukul 11 pagi. Dah la Subuh pon x bangun walau berkali dikejut, ni dah nak tengahari pon x bangun lagi. Sy kejutkan dia dan minta tolong pasal stroller tu. Dia buat x tahu aje. Ntah berapa kali sy dok panggil, ckp baik2 ni nak minta tolong
Then dgn sarcastic dia ckp :
"pandai amik anak org jaga, pandai la uruskan segala sendiri. Itu x reti ini x reti, bukan nak belajar!"
Owh, sentapnya dengar! And I can´t help myself from saying this:
"u kalau i x reti itu ini, pandai komplen. Kalau u tu, x reti itu ini takpe...sbb u tu suami kan? Buat apa pon xpe!"
Yes, sgt silap berkata begitu! Tapi sungguh sy tidak sabar, hence keluar la ayat sedemikian.
But then I never learn my lesson....dah tau org tu mmg sgt intolerate with angry words dan dah tau mmg org tu susah sgt nak menolong, lagi nak expect minta tolong.....but then kalau sy x terdesak, xde la sy minta tolong dia! Tapi nak buat cemana, dah x nak tolong, siap ckp benda2 yg menyakitkan hati, sy tinggalkan baby dgn anak sy yg umur 5 thn tu dan pesan kat dia tolong tgk baby sbb mama nak turun bawah sekejap.
Baby yg sy tolong jaga ni anak kawan kami yg byk sgt menolong cik suami tapi dia boleh ye ckp camtu? This always happen, cam dia x suka aje sy pi menolong org or kalau sy nak tolong org, jgn libatkan dia, jgn susahkan dia.
5 minit lepas sy naik balik rumah, pandai pulak bangun tido...masalahnya dia dok perli2 sy lak. I guess dia marah dgn ayat sarcastic sy itu. Katanya " Sibuk jaga anak org, anak sendiri tak terjaga". Owh, i don´t know what the statements for...bila pulak sy tak jaga anak sendiri. Lepas tu pantang sy x tgk baby tu sekejap, dia start perli2 sy " kalau dah pandai amik anak org tu, jaga la betul2"
My..my....ini mmg mencabar kesabaran, ini namanya nak provoke sy supaya menjawab balik dgn sarcastic. Sabar...sabar....kalau sy menjawab it won´t make things better. Sy berjaya utk seal mulut sy ngan baik dan served dia breakfast tapi hati, sy x boleh kontrol. Marah ni!!!
Sebal je rasa skrg ni...mujur cik suami xde dirumah dikala ini....
Alangkah mudah kalau senangnya hati bersabar kan?
No comments:
Post a Comment